In het voorjaar hadden we gezien dat er een stukje tandglazuur van Zuske haar voorste tanden afwas.
Volgens de dierenarts kon het nog geen kwaad. En Zuske at en kauwde ook nog gewoon op haar kluifjes.
Toen we terug kwamen van het weekendje Veluwe voelde Zuske zich niet lekker. Had geen zin meer om te wandelen en het eten ging moeizaam. Dus even in haar bekkie gekeken en zagen dat er een stukje pens tussen haar voortanden zat. Nadat we er dat uitgehaald hadden zagen we ook dat de tand waar het glazuur afwas er veel slechter aan toe was en los zat. Dus de dierenarts gebeld, en Zuske kon de zelfde middag om 14.10 komen. Omdat ze niets meer at en ook niet meer wilde drinken en dus nuchter was werd er besloten dat ze die middag nog geholpen kon worden.Om 14.30 zou ze een narcosespuitje krijgen. Dus in tussen tijd is Steven nog even een klein blokje gelopen met haar, want in de wachtkamer van de dierenartsenpratijk zitten alleen maar gestreste honden te wachten. Bij terugkomst is ze meteen aan de beurt en even later worden haar twee voorste boven tanden getrokken. Ook de andere tanden en kiezen worden na gekeken en schoongemaakt waar nodig is, want de rest van haar gebit is nog perfect voor een hond van 10 jaar. Even later komt Zuske weer uit de operatiekamer en een uurtje later mag ze weer naar huis. Wel heeft ze voor 3 dagen Metacan en voor 5 dagen Stomorgyl mee gekregen. Ik ben nu toch wel een beetje bezorgt om mijn grote zus en ga af en toe heel rustig even bij haar kijken. Een ding is zeker ik ga net als Zuske nooit snoepen. Daar bedoel ik dan mee dat ik geen mensen koekjes en snoepjes eet. Maar ik snoep natuurlijk wel wat voor hondjes bestemd is. Want dat vinden we wel heel lekker hoor!!!
Pootje Femke
Femke | 26-11-2009 | 17:07 | Link |
Deze keer gaat het eens niet over mij maar over mijn grote zus Zuske ook wel Zussie genoemd. 7 jaar geleden woonde Zuske nog bij de Stichting Greyhounds in Nood Nederland (G.I.N.N.). Dat is een stichting die greyhounds in nood helpt maar ook andere windhonden en mixjes die in het buitenland hulp nodig hebben. Maar ze helpen ook windhonden die een rotleven in Nederland hebben en daar is mijn grote zus er een van. De details zullen we je besparen maar ze draagt er nu nog de littekens van. Zuske had het bij de Stichting niet slecht maar wilde toch een ander mandje. 
Elke keer als er een adoptie gezin bij de Stichting langs kwam keek Zuske de kat uit de boom. Toen Steven en Ria daar de eerste keer kwamen kijken heeft Zuske al meteen contact gezocht met Steven. Maar Steven en Ria hadden al drie hondjes (Floortje, Bandiet en Puck). Elke keer als Ria en Steven op bezoek waren bleef Zuske steeds Steven opzoeken. Toen Bandiet overleden was kwam er een plekje vrij. Ja, en dan ga je voor zo’n lief meisje door de knieen. Dus is Ria samen met Vincent Zuske komen ophalen.
Lees verder...
Femke | 16-10-2009 | 13:51 | Link |
