Bezoek
Vorige week ging het vrouwtje met de handbike trainen want ze gaat begin april weer mee doen met de Kennedymars. Jammer genoeg mocht ik niet mee. Maar ze kwam wel met een leuke verrassing thuis. Ze was onderweg namelijk vier vlinderhondjes tegen gekomen en ze had een praatje gemaakt met het vrouwtje van de hondjes. En voordat mijn vrouwtje weer thuis was stond er een mailtje op de pc voor een afspraak. Dus op 2 maart kwam Hannie met een van de vier vlinderhondjes op bezoek bij ons. Het hondje dat mee kwam had de naam Saartje. Eerst vond Saartje mij niet zo leuk maar na even te hebben gesnuffeld werden we twee dikke vriendinnen. En we hebben die middag heerlijk in de tuin gespeelt. Saartje heeft ook nog een broertje Timmie en twee zusjes Ciska en Froukje. En de volgende keer mag ik kennis maken met het broertje en de zusjes van Saartje. Ook hebben we gehoord dat de vrouwtjes afgesproken hebben dat we nog een keertje gezamelijk gaan wandelen. Ik ben heel benieuwd. Zijn jullie ook zo benieuwd naar Ciska, Froukje en Timmie?
Pootje Femke
Naar de Carnavals optocht
Vandaag zondag 14-2-2010 is het carnaval. Maar toen ‘s morgens de gordijnen open maakte zagen we dat het sneeuwde en het een witte wereld was. Dus de vraag was of dat de optocht wel door zou gaan vandaag. Maar om 14.00 uur zagen we een paar carnavalswagens door onze straat rijden dus de optocht ging toch door. Het vertrek was om 14.11 vanuit het kerkplein. Dus vlug onze carnavalskleren aangetrokken en ik kreeg ook een jasje aan in de carnavalskleuren dat het vrouwtje gemaakt heeft. Want als ik een tijdje stil moet staan in de sneeuw krijg ik het waarschijnlijk koud. Onderweg kwamen we ook veel mensen tegen die allemaal raar verkleed waren. Opeens werden we aangesproken door de fotograaf van de kabel-tv. Hij maakte een aantal foto’s van mij en heb mij even van mijn goede kant laten zien. Misschien ben ik ook nog op tv te zien. Ik was nu toch wel erg nieuwsgierig geworden naar de optocht. Van het eerste dweilorkestje schrok ik een beetje van. Ik vond er niets aan wat een hard geluid voor mijn grote vlinderoortjes!. Maar er werd ook worst uitgedeeld mmmmmmmmmm. Dat was ineens wel heel leuk! Ook werd er snoep gestrooid. Dat vond het baasje ook leuk! We wonen in een klein dorpje dus de optocht is meestal niet zo lang en het was na een paar groepen en wagens zo weer voorbij. Maar een ding is zeker een carnavaloptocht was best spannend hoor!!!
Alaaf Pootje Femke
Op zieken bezoek
De laatste tijd gaan het baasje en het vrouwtje nogal eens op ziekenbezoek. Zo gingen we op 13-2-2010 op ziekenbezoek bij een lid van de Handbikegroep. En ik mocht mee want dan kon ik kennis maken met Doortje. Doortje is een Chihuahua en het is de bedoeling dat ze de komende zomer ook mee gaat fietsen met de handbike. Maar toen ik voor de eerste keer ik bij haar binnen kwam vond ze het helemaal niet leuk en kwam blaffend op mij af om mij weer weg te jagen. Ik ben voor de duvel niet bang dus ik blafte gewoon terug. Toen werden we alle twee tot de orde geroepen. Maar leuk vond Doortje het niet. Ze bleef nog een tijdje grommen en ik gromde natuurlijk ook gewoon terug. Omdat we aan de gang bleven zijn Doortje en ik buiten in de tuin gezet. Eenmaal buiten hadden we allebei niet zo’n grote mond meer. Even later mochten we weer binnen komen en er werd niet meer geblaft en gegromd. Toen het vrouwtje wat lekkere koekjes uitdeelde konden we heel dicht bij elkaar komen zonder te grommen. En even later lagen we samen bij mijn vrouwtje. Als ik Doortje tijdens een fietstocht in de zomer vaker zal zien zullen we vast twee dikke vriendinnen worden.Pootje Femke
Een cadeautje uitzoeken
De dag dat ik jarig was hebben we nog heel rustig aan gedaan. Maar de dag daarna mocht ik mee boodschappen gaan doen. Raar eigenlijk, want ik mag normalerwijze nooit mee. Ik was dus razend benieuwd waar we naar toe gingen en opeens zag ik het. We gingen naar een tuincentrum. Maar daar kwamen opeens drie Maltezers tegen. Ze lieten zich ook rijden en zaten in een winkelwagentje en niet eens op een kussen net als mijn vrouwtje en ik. Erg aardig waren ze trouwens ook niet tegen mij. Kunnen ze wel met drie tegen een! Dat is niet eerlijk.
Lees verder...
Eberhard Trumler-Station in (Birken-Honingsessen) Duitsland
Op 25 oktober is een groepje honden lief-hebbers waar-onder ook mijn baasje naar een onderzoekstation geweest. Mijn vrouwtje kon niet mee omdat het terrein onbegaanbaar was . En ik mocht ook niet mee omdat ze daar al genoeg honden hadden en ik moest natuurlijk ook mijn vrouwtje gezelschap houden. ‘s avond toen het baasje thuis kwam had hij natuurlijk veel te vertellen en wij hebben dan ook aandachtig geluisterd. Na een mooie autorit van dik anderhalf uur konden ze de benen strekken! En terwijl ze uit de auto stapten hoorde ze een groot “wolven” huil concert! Het klonk zeer indrukwekkend in het fraai beboste heuvel landschap Het onderzoeksstation Haustierbiologisch station Wolfswinkel is in 1967 opgericht door onder andere Eberhard Trumpler. Hij werd gezien als de honden-deskundige van Europa. Na zijn dood is het station naar hem genoemd.
Als eerste zagen ze de Zadeljakhals (Canis mesomelas). Deze sierlijke hondachtige en liet zich ook mooi zien!
Lees verder...Ontmoeting met Zoëy
We waren uitgenodigd om eens een keertje bij de hondentraining in het dorp Echt te komen kijken. En daar zijn we dan vanmorgen even geweest. Ze geven daar puppy training tot agility. En tot mijn grote verbazing kwam er meteen een meisje naar mij toe rennen en riep vol enthousiasme “hé een vlinderhondje wij hebben er ook een” en na Zoëys les konden we even met haar kennis maken. Er zijn namelijk twee variëteiten Vlinderhondjes of Papillon van hetzelfde ras, het enige verschil is de plaatsing van de oren. Papillon is Frans en betekent vlinder. De oren van de Papillon zien er dan ook uit als de vleugels van een vlinder. Dat kun je ook wel aan mijn oren zien. De Phalene daarentegen heeft hangende oren, die doen denken aan de vleugels van een nachtvlinder. Hieraan hebben we onze naam te danken. Maar ons maakt het niet uit hoe onze oren staan want als we eenmaal aan het spelen zijn doen we toch alsof we onze vrouwtjes niet horen. Maar een ding is zeker ik heb deze ochtend heel veel verschillende viervoeters gezien in alle maten en rassen van groot tot klein. En ze waren allemaal aardig tegen mij en ik vond het reuze gezellig. Maar die labrador reuen vind ik altijd toch wel heel opdringerig en dan kruip ik vlug bij mijn vrouwtje onder de rolstoel. Zodat ik lekker veilig zit.
Pootje Femke.
Duke
Onze vriend Duke is overleden.
De vriendschap van een hond is een vriendschap voor het leven
voor een ander onbekend, hoeveel een hond kan geven.
Want ben je eens verdrietig, hij kijkt je dan zo aan
alsof hij zeggen wil "ik zal altijd naast je staan".
En als je dan weer vrolijk bent dan slaat hij met zijn staart
en blaft alsof hij tegen je zegt "dat hebben we weer geklaard".
Zo'n vriendschap is een wonder om te beleven
geen mens kan zoiets geven.
We zullen je missen Duke
Femke, Zuske, Ria en Steven
