Het verloren muizenstaartje
Al van jongs af aan sabbel ik op staartjes en oren van pluche beestjes . Na het eten ga ik altijd even sabbelen op het staartje van mijn lievelings beestje. Daarna val ik meestal in slaap en doe een klein dutje. Maar toen ik aan het sabbelen was liet opeens het staartje los. En of het toen door mijn strotje is gegleden of dat ik het zomaar opgegeten heb, dat weet ik dus niet meer. 
Maar ik weet wel dat mijn vrouwtje lichtelijk in paniek was toen ze de pluche muis zonder staart zag. Ze heeft overal gezocht naar de staart. Maar die was nergens meer te vinden. Allicht niet vrouwtje! Die zit in mijn maag en ik voel mij ook niet helemaal lekker. Ik wilde die avond ook geen lekkere koekjes meer. En had ook geen zin meer om een rondje te wandelen. Die staart lag toch wel heel zwaar op mijn maag. Die nacht is het vrouwtje bij mij gebleven. De volgende morgen voelde ik mij alweer wat beter en lusten ’s avonds ook weer wat eten. Het Baasje en het vrouwtje hielden mij goed in de gaten en ik kon mijn kont niet draaien of ze stonden alweer bij me! Er werd ook iedere keer aandachtig naar mijn drolletjes gekeken. Wel een raar gezicht om te zien dat ze met een stokje steeds in mijn drol staan te roeren of dat het staartje er in zat. En ja hoor na 48 uur kwam het staartje er uit dat was voor iedereen een opluchting.
Pootje Femke
Bezoek
Vorige week ging het vrouwtje met de handbike trainen want ze gaat begin april weer mee doen met de Kennedymars. Jammer genoeg mocht ik niet mee. Maar ze kwam wel met een leuke verrassing thuis. Ze was onderweg namelijk vier vlinderhondjes tegen gekomen en ze had een praatje gemaakt met het vrouwtje van de hondjes. En voordat mijn vrouwtje weer thuis was stond er een mailtje op de pc voor een afspraak. Dus op 2 maart kwam Hannie met een van de vier vlinderhondjes op bezoek bij ons. Het hondje dat mee kwam had de naam Saartje. Eerst vond Saartje mij niet zo leuk maar na even te hebben gesnuffeld werden we twee dikke vriendinnen. En we hebben die middag heerlijk in de tuin gespeelt. Saartje heeft ook nog een broertje Timmie en twee zusjes Ciska en Froukje. En de volgende keer mag ik kennis maken met het broertje en de zusjes van Saartje. Ook hebben we gehoord dat de vrouwtjes afgesproken hebben dat we nog een keertje gezamelijk gaan wandelen. Ik ben heel benieuwd. Zijn jullie ook zo benieuwd naar Ciska, Froukje en Timmie?
Pootje Femke
Naar de Carnavals optocht
Vandaag zondag 14-2-2010 is het carnaval. Maar toen ‘s morgens de gordijnen open maakte zagen we dat het sneeuwde en het een witte wereld was. Dus de vraag was of dat de optocht wel door zou gaan vandaag. Maar om 14.00 uur zagen we een paar carnavalswagens door onze straat rijden dus de optocht ging toch door. Het vertrek was om 14.11 vanuit het kerkplein. Dus vlug onze carnavalskleren aangetrokken en ik kreeg ook een jasje aan in de carnavalskleuren dat het vrouwtje gemaakt heeft. Want als ik een tijdje stil moet staan in de sneeuw krijg ik het waarschijnlijk koud. Onderweg kwamen we ook veel mensen tegen die allemaal raar verkleed waren. Opeens werden we aangesproken door de fotograaf van de kabel-tv. Hij maakte een aantal foto’s van mij en heb mij even van mijn goede kant laten zien. Misschien ben ik ook nog op tv te zien. Ik was nu toch wel erg nieuwsgierig geworden naar de optocht. Van het eerste dweilorkestje schrok ik een beetje van. Ik vond er niets aan wat een hard geluid voor mijn grote vlinderoortjes!. Maar er werd ook worst uitgedeeld mmmmmmmmmm. Dat was ineens wel heel leuk! Ook werd er snoep gestrooid. Dat vond het baasje ook leuk! We wonen in een klein dorpje dus de optocht is meestal niet zo lang en het was na een paar groepen en wagens zo weer voorbij. Maar een ding is zeker een carnavaloptocht was best spannend hoor!!!
Alaaf Pootje Femke
Op zieken bezoek
De laatste tijd gaan het baasje en het vrouwtje nogal eens op ziekenbezoek. Zo gingen we op 13-2-2010 op ziekenbezoek bij een lid van de Handbikegroep. En ik mocht mee want dan kon ik kennis maken met Doortje. Doortje is een Chihuahua en het is de bedoeling dat ze de komende zomer ook mee gaat fietsen met de handbike. Maar toen ik voor de eerste keer ik bij haar binnen kwam vond ze het helemaal niet leuk en kwam blaffend op mij af om mij weer weg te jagen. Ik ben voor de duvel niet bang dus ik blafte gewoon terug. Toen werden we alle twee tot de orde geroepen. Maar leuk vond Doortje het niet. Ze bleef nog een tijdje grommen en ik gromde natuurlijk ook gewoon terug. Omdat we aan de gang bleven zijn Doortje en ik buiten in de tuin gezet. Eenmaal buiten hadden we allebei niet zo’n grote mond meer. Even later mochten we weer binnen komen en er werd niet meer geblaft en gegromd. Toen het vrouwtje wat lekkere koekjes uitdeelde konden we heel dicht bij elkaar komen zonder te grommen. En even later lagen we samen bij mijn vrouwtje. Als ik Doortje tijdens een fietstocht in de zomer vaker zal zien zullen we vast twee dikke vriendinnen worden.Pootje Femke
Nog even en het is Carnaval
Toen mijn vrouwtje zag dat ik ze aan het slopen was werd het meteen afgepakt omdat ik er ook van at. En dat viel toch wel heel zwaar op de maag zodat ik er toch een beetje ziek van werd. Gelukkig kwam het er de volgende morgen weer uit door over te geven. En nu krijg ik zulke speelbeestjes niet meer en dat vind ik wel erg hoor !!! Maar hopelijk is het vlug voorjaar. Dan kan ik weer heel de dag naar buiten of met mijn vrouwtje gaan fietsen.
Toch maar foto's
Onze computer is nog steeds niet in orde. Dus we gebruiken nog steeds een oude die erg traag is met veelste weinig geheugen. We hebben in movie maker een filmpje gemaakt maar helaas het geheugen was te weinig. Toen wat software van de pc verwijderd. En nog eens geprobeerd maar helaas het geheugen was toch nog te weinig. Daarom hebben we foto's gebruikt zodat jullie toch een indruk kunnen krijgen dat we toch genieten van de sneeuw. Nouja ik dan want mijn vrouwtje en mijn grote zus zijn er niet dol op.
De meeste foto's zijn gemaakt op de Veluwe. Toen we daar aankwamen lag er veel meer sneeuw als in Limburg. Dus we hebben de Veluwe nu ook eens in het wit gezien. Ook zijn we een dagje naar Elburg geweest. Ik vond dat niet zo leuk geef mij maar de hei dan kan ik lekker rennen en mijn zus plagen.
Pootje Femke
Oud en Nieuwjaar
Zuske vertelde mij dat er op oudejaarsavond om 24.00 uur flink vuurwerk afgeschoten gaat worden. Ik heb al een paar knallen gehoord maar ik vind het eigenlijk allemaal wel meevallen. Het vrouwtje heeft beloofd dat ik vlak voor de jaarwisseling een nieuw speelbeestje krijg om mee te spelen. We zullen wel zien en horen wat er allemaal gaat gebeuren vanavond! Maar wat ben ik moe, vandaag heb ik vaak buiten in de sneeuw gespeeld! Dus ik heb bijna de hele avond liggen slapen. Om 23.00 uur werden we weer wakker gemaakt door het baasje want het was tijd voor ons om het laatste rondje voor de jaarwisseling te lopen. Ik was meteen wakker want als we terug komen krijgen we altijd een koekje. Na 20 minuten waren we weer terug van de wandeling. We kregen nu een extra grote koek, en daarna kreeg ik mijn nieuwe beestje. Het was net een echte rat. Ik ben daar dan zo druk mee bezig dat ik alles om mij heen vergeet. Terwijl ik aan het spelen was hoorde ik ook veel harde knallen buiten. Wat was dat!!!! En ik keek even naar mijn grote zus maar die reageerde er niet op. Die lag heel rustig naar mij te kijken hoe ik mij uitsloofde. Dus ik hoefde mij ook niet druk te maken om die knallen, als zij dat ook niet doet. Ik speelde rustig verder totdat het vrouwtje en het baasje naar bed toe gingen. Het werd donker in de huiskamer en mijn oogjes vielen ook dicht en droomde van mijn nieuwe rat! Grrrrrr....
Een cadeautje uitzoeken
De dag dat ik jarig was hebben we nog heel rustig aan gedaan. Maar de dag daarna mocht ik mee boodschappen gaan doen. Raar eigenlijk, want ik mag normalerwijze nooit mee. Ik was dus razend benieuwd waar we naar toe gingen en opeens zag ik het. We gingen naar een tuincentrum. Maar daar kwamen opeens drie Maltezers tegen. Ze lieten zich ook rijden en zaten in een winkelwagentje en niet eens op een kussen net als mijn vrouwtje en ik. Erg aardig waren ze trouwens ook niet tegen mij. Kunnen ze wel met drie tegen een! Dat is niet eerlijk.
Lees verder...
Zo ziek als een hond
Zaterdag 28 november ik voelde mij niet lekker en lust ’s morgens geen eten, ’s middags word ik zo ziek en moet ik tot 5 keer toe overgeven. Wat voel ik mij beroerd en ga even daarna een slokje water drinken. Even later komt het er met
een golf weer uit. Mijn vrouwtje gaat eens in de tuin kijken of dat ik wat gegeten zou kunnen hebben. Ook al mijn piepbeestjes worden na gekeken. Maar ik heb daar echt niet van gegeten wie eet er nu plastic!. Ik ga in mijn mand liggen en in de avond lig ik nog te kokhalzen en mijn buikje doet zo'n pijn. Zo erg zelfs dat ik lig te kreunen van de pijn. Nu worden mijn vrouwtje en baasje toch echt ongerust en bellen de dierenkliniek. En even later ben ik samen met het baasje in de dierenkliniek. Het vrouwtje blijft bij Zuske want die voelt zich ook nog niet helemaal lekker. In de dierenkliniek wordt ik meteen onderzocht en geholpen. Ik heb een virus volgens de arts en krijg een spuitje en wat pilletjes en licht verteerbaar eten mee naar huis.
Lees verder...
Zuske heeft tandpijn
Een weekendje op de Veluwe
Baasje moest weer op controle komen bij de Lyme kliniek in Apeldoorn. Dus we hebben er een paar dagen achteraan geplakt. Zo hebben we dan een lekker lang weekend op de Veluwe en genoten dat we hebben. Als het weer het toe liet hebben we gewandeld. Zo zijn we iedere dag op de Elspeetsche Heide geweest en een wandeling gemaakt bij Landgoed Staverden. We mochten op sommige plekken ook los lopen maar wat is mijn zus toch serieus ze wijkt geen meter van mijn vrouwtje af het lijkt wel of ze aan elkaar geplakt zijn. Zo zou ik het ook eigenlijk moeten kunnen maar daar heb ik totaal geen zin in en dat hoeft ook niet van mijn vrouwtje als we los lopen. Ik was ‘s avonds echt hondsmoe! Dat komt omdat het vrouwtje de vastframebike met mijn mandje niet mee genomen had dus ik moest overal lopen! Maar ja, ik wilde niet onder doen voor mijn grote Zus(ke). Dus zeuren helpt niet! Tandjes op een houtje bijten en door rennen anders raak ik weer achterop! Doei!Pootje Femke
Eberhard Trumler-Station in (Birken-Honingsessen) Duitsland
Op 25 oktober is een groepje honden lief-hebbers waar-onder ook mijn baasje naar een onderzoekstation geweest. Mijn vrouwtje kon niet mee omdat het terrein onbegaanbaar was . En ik mocht ook niet mee omdat ze daar al genoeg honden hadden en ik moest natuurlijk ook mijn vrouwtje gezelschap houden. ‘s avond toen het baasje thuis kwam had hij natuurlijk veel te vertellen en wij hebben dan ook aandachtig geluisterd. Na een mooie autorit van dik anderhalf uur konden ze de benen strekken! En terwijl ze uit de auto stapten hoorde ze een groot “wolven” huil concert! Het klonk zeer indrukwekkend in het fraai beboste heuvel landschap Het onderzoeksstation Haustierbiologisch station Wolfswinkel is in 1967 opgericht door onder andere Eberhard Trumpler. Hij werd gezien als de honden-deskundige van Europa. Na zijn dood is het station naar hem genoemd.
Als eerste zagen ze de Zadeljakhals (Canis mesomelas). Deze sierlijke hondachtige en liet zich ook mooi zien!
Lees verder...Zuske wordt 24 oktober 10 jaar
Deze keer gaat het eens niet over mij maar over mijn grote zus Zuske ook wel Zussie genoemd. 7 jaar geleden woonde Zuske nog bij de Stichting Greyhounds in Nood Nederland (G.I.N.N.). Dat is een stichting die greyhounds in nood helpt maar ook andere windhonden en mixjes die in het buitenland hulp nodig hebben. Maar ze helpen ook windhonden die een rotleven in Nederland hebben en daar is mijn grote zus er een van. De details zullen we je besparen maar ze draagt er nu nog de littekens van. Zuske had het bij de Stichting niet slecht maar wilde toch een ander mandje. 
Elke keer als er een adoptie gezin bij de Stichting langs kwam keek Zuske de kat uit de boom. Toen Steven en Ria daar de eerste keer kwamen kijken heeft Zuske al meteen contact gezocht met Steven. Maar Steven en Ria hadden al drie hondjes (Floortje, Bandiet en Puck). Elke keer als Ria en Steven op bezoek waren bleef Zuske steeds Steven opzoeken. Toen Bandiet overleden was kwam er een plekje vrij. Ja, en dan ga je voor zo’n lief meisje door de knieen. Dus is Ria samen met Vincent Zuske komen ophalen.
Vakantie 2009
Zo hier zijn we weer na drie weken. We zijn terug van onze vakantie. Op 14 september zijn we vertrokken naar de kust waar we vijf dagen hebben gebivakkeerd. Ook zijn we in die week een middag naar J.M geweest om met Yeti kennis te maken. A en W.L waren er ook met Lord en Duke. Zuske keek natuurlijk weer eerst de kat uit de boom maar toen J snoepjes van kip uitdeelde kwam Zuske toch ook onder de tafel vandaan. Het was een gezellige middag en toen we weer richting ons vakantie adres gingen deed Yeti en J nog even een dansje voor wat ze op doggy dance geleerd hadden. Knap hoor wat die samen allemaal kunnen. De andere dagen hebben Zuske en ik ons door de duinen laten fietsen. Want rennen deden we op het strand. Tjonge Tjonge wat hebben Zus en ik gerent.
Iedere avond lagen we helemaal uitgeteld in onze mand. Nadat we aan de kust vertrokken gingen we richting de Veluwe. Toen we daar aankwamen ging mijn zus met een diepe zucht op de bank liggen. Zo we zijn weer thuis. Want we komen al heel wat jaartjes op de Veluwe en heeft Zus een eigen bank waarop ze kan liggen. En ik, ik kreeg niet eens de kans om uit te rusten want er waren weer allemaal nieuwe geurtjes in huis. En de volgende dag mocht ik weer met het vrouwtje mee naar een dagje beesten spul in de Glind. Daar kwamen we met 19 viervoeters en 24 mensen bij elkaar. Maar na een paar dagen rennen op het strand en nu weer vroeg in de ochtend 40 km achter op de fiets zitten was ik echt hondsmoe. Dus ik heb daar op mijn gemak alles rustig vanuit mijn fietsmandje bekeken. Het was wel een gezellige beestenboel hoor! En mijn vrouwtje heeft zich uitstekend vermaakt. Ook is er een filmpje gemaakt door Rieneke. De andere dagen van de vakantie hebben we veel gefietst, gewandeld en gerend over de hei. Dus we hebben weer genoten van onze vakantie en toen we thuis kwamen hebben we allemaal eerst een paar dagen rust genomen.
Pootje van Zuske en Femke
Ontmoeting met Zoëy
We waren uitgenodigd om eens een keertje bij de hondentraining in het dorp Echt te komen kijken. En daar zijn we dan vanmorgen even geweest. Ze geven daar puppy training tot agility. En tot mijn grote verbazing kwam er meteen een meisje naar mij toe rennen en riep vol enthousiasme “hé een vlinderhondje wij hebben er ook een” en na Zoëys les konden we even met haar kennis maken. Er zijn namelijk twee variëteiten Vlinderhondjes of Papillon van hetzelfde ras, het enige verschil is de plaatsing van de oren. Papillon is Frans en betekent vlinder. De oren van de Papillon zien er dan ook uit als de vleugels van een vlinder. Dat kun je ook wel aan mijn oren zien. De Phalene daarentegen heeft hangende oren, die doen denken aan de vleugels van een nachtvlinder. Hieraan hebben we onze naam te danken. Maar ons maakt het niet uit hoe onze oren staan want als we eenmaal aan het spelen zijn doen we toch alsof we onze vrouwtjes niet horen. Maar een ding is zeker ik heb deze ochtend heel veel verschillende viervoeters gezien in alle maten en rassen van groot tot klein. En ze waren allemaal aardig tegen mij en ik vond het reuze gezellig. Maar die labrador reuen vind ik altijd toch wel heel opdringerig en dan kruip ik vlug bij mijn vrouwtje onder de rolstoel. Zodat ik lekker veilig zit.
Pootje Femke.
Fietsroute's uitzetten
Op zondag 30 augustus zijn we vroeg opgestaan om in Ede een bestaande route voor te fietsen en om te kijken of deze wel geschikt was voor de Handbikegroep. Eerst werd er nog getwijfeld of ik wel mee mocht. Vincent was namelijk thuis als oppas voor Zuske. Maar als mascotte heb ik nu eenmaal een grote verantwoordelijkheid of ik nu wil of niet! Vanaf het station Ede-Wageningen waren we na 2 km. al vlug op de route. Het was een zandpad en ik mocht even los lopen om mijn pootjes te strekken van de lange reis. Maar net toen we de bocht om gingen kregen we een nogal steile heuvel en het pad ging over in los zand. Was heerlijk om in te spelen maar voor mijn vrouwtje was er geen door komen aan. Toen heeft ze een alternatieve route gezocht. Die was er wel, alleen langs een hele drukke weg. Eindelijk zijn we dan in het buitengebied van Ede. Ik hoorde regelmatig koeien loeien maar die zag ik niet vanwege de vele maïs akkers.
Para agillity
Vandaag was de dag dat ik voor de eerste keer naar para agillity mocht. Ik had al eerder mogen komen maar ben nu inmiddels loops geweest. Toen we daar aankwamen hadden sommige deel-nemers zich afgemeld dus erg druk was het er niet. Dipper een border-collie kwam mij begroeten, ik had haar al eerder ontmoet bij de puppy cursus ze is een van de vier honden van Magda. Even daarna kwam Sam binnen een stevige Labrador. Hij kwam ook even met mij kennis maken. En vond mij blijkbaar zo leuk dat hij opdringerig werd. Dipper wees hem gelukkig op zijn puntjes zodat hij mij met rust moest laten. En Sam had dan ook respect voor haar en droop af. Even later moest Sam aan het werk en ik kon mooi kijken wat de bedoeling was. Daarna was ik aan de beurt. Eerst moest ik over een klein hindernisje springen en voor een koekje doe ik alles dus sprong ik ook weer terug. Maar dat was blijkbaar de bedoeling niet. Jammer dus ik kreeg daarvoor ook geen koekje. Daarna moest ik over een wip lopen. Nou dat was een makkie. Dan moest ik weer ergens anders over heen lopen. Ze noemen het de kat maar het lijkt helemaal niet op een kat hoor. Dat kon ik ook maar ik wist eigenlijk niet wat de bedoeling was dus…. toen ik er eenmaal bovenop stond ben ik er maar afgesprongen. Dat moest ik natuurlijk ook weer over doen. Ik vind dat helemaal niet erg hoor want dan kreeg ik weer koekjes en snoepjes. Daarna moest ik door een gele tunnel lopen. Dat
was pas leuk want Magda gooide er snoepjes in en aan de andere kant stond het vrouwtje ook met iets lekkers. En slim dat ik was ik liep gewoon op en neer door de tunnel in de hoop om nog meer lekkers te krijgen. Maar daar trapte ze niet in. Daarna moest ik door een blauwe slurf, die was nauw, dat vond ik toch nog wel een beetje eng. En ook moet ik na iedere hindernis op mijn vrouwtje leren wachten en blijven zitten. Dat is pas moeilijk want er zijn overal zoveel lekkere geurtjes. Toen ik een paar hindernissen gehad had was het tijd om te stoppen. Ik mag ook nog niet alle hindernissen nemen omdat ik nog te jong ben zeggen ze. Phoe!! ik ben toch al een grote meid! Nadat Sam nog een keertje zijn kunne had laten zien was Dipper aan de beurt. En toen keken wij toch wel even verbaast want wat kan zij dat goed zeg. Maar Dipper doet dan ook aan wed-strijden mee. Daarna kwamen alle honden van Magda ook even kijken en kennis maken. En weet je wat, ik heb er nu weer een paar vriendinnen bij. Volgende week gaan we weer naar de para agillity om te oefenen want ik vind het daar toch wel leuk. Hopelijk ga ik dan ook kennis maken met verschillende hulphonden. En ook gaan we nog wat oefeningen van de basis cursus herhalen. Klik op lees verder voor de foto's.
Pootje Femke
Lees verder...Fietsen in het Maasdal.
We zijn de laatste tijd veel op pad geweest met de fiets. Want mijn vrouwtje zet altijd de fietsroutes uit voor handbikegroepmiddenlimburg. Dus in de zomer maken we heel wat kilometertjes en zijn op zoek naar leuke plekjes. En voor de gezelligheid hebben we de Fam Derix weer eens uitgenodigd om mee te gaan fietsen.
Onze eertste pauze hebben we gehouden in het maasdorpje Neer en kwamen dit leuke water project tegen. Het beekje Kwir stroomde vroeger dwars door het dorpje. In de loop der jaren ging de beek via rioleringsbuizen onder de grond door en monde uit in de Maas. De Gemeente Roggel en Neer had de gedachte om met de herstructurering van de hele dorpskern de beek via een beekloop weer zichtbaar te maken. En dat was leuk en ik heb er dan ook echt van genoten bekijk het filmpje maar eens.
Pootje Femke
Fietsen tussen de Grensmaas en de Mechelseheide.
Op een vroege morgen laat het vrouwtje Zuske uit en ik mocht niet mee. En ik kan mij ook niet herinneren dat ik iets verkeerds gedaan had. Dus ik zet het op een huilen toen ze weg gingen. Maar daar trokken ze zich niets van aan. Ik heb al die tijd dat ze weg waren netjes aan de poort zitten te wachten en het duurde wel lang zeg. Uiteindelijk daar kwamen ze weer en nu ben ik aan de beurt om weg te gaan dacht ik. Mooi niet !!! De handbike werd netjes weggezet en ik kreeg ook geen riem om. Wat heb ik nu weer gedaan wat ik mij niet kan herinneren. Niets dus!!! Ik weet wel dat ik met veel dingen heel jaloers ben op mijn grote zus maar…. dat is geen reden dat ik niet mag vind ik. Dus ben ik maar buiten gaan spelen. En net als ik lekker bezig ben word ik weer naar binnen geroepen. De trommel met koekjes word voor de dag gehaald en er kwam een groot runderoor te voorschijn. Oooo lekker!!! Maar dat kreeg ik ook al niet en Zuske wel. Wat gemeen ik kreeg een droog honden koekje. Ik snap er niets van…. zucht!!! Maar opeens krijg ik mijn riem om en zag dat ik mee mocht. Jippie! En na een half uurtje was ik aan de Grensmaas. Daar hebben we een fietstochtje gemaakt. En omdat het zo warm was onder weg heeft het vrouwtje iets over mijn mandje gelegd zodat ik een beetje uit de zon kon zitten. Op een terrasje hebben we wat gedronken en ik kreeg wat hondenbrokjes met water. Maar er liepen ook twee dikke katers rond die mij helemaal niet leuk vonden. Dus heeft het vrouwtje mij veilig in mijn mandje gezet. En wat denkje die katers hebben mijn brokjes opgegeten. Gelukkig hadden we nog meer brokjes bij ons dus ik kon wel wat missen. Maar zo kom je nooit in België en dan twee keer in een week. Heb jij dat ook wel eens?
Pootje Femke
Fietsen met Handbikegroepmiddenlimburg
Op 5 augustus heb ik de Fietsroute Maastricht- Kanne mee uitgezet. Nu tien dagen later is dan de dag dat we de route fietsten met de Handbikegroep Midden-Limburg. En ik mocht natuurlijk ook weer mee als mascotte. We vertrekken vanaf het provincie huis in Maastricht. Tijdens het wachten op alle leden en gastrijders heb ik lekker even kunnen spelen met Ivenhoo. Ik ken hem nog van de vorige keer. Hij weet wel wat ik leuk vind want hij heeft zelf ook twee hondjes en die mogen soms ook wel eens mee achter op de bike. Eindelijk vertrekken we en ik mag bij ieder pauze even uit de fietsmand. In het Belgische Kanne wil ik even bij Aad op schoot zitten om hem eens lekker te knuffelen en zijn zoute gezicht te wassen. Na dat iedereen een koel drankje heeft gehad en ik natuurlijk wat water en een paar koekjes gaan we weer verder. In het Jekerdal mag ik weer stukje lopen. Ik wilde iedereen laten zien dat ik ook stukjes langs de handbike kan rennen. Maar dat mocht ik maar een kort stukje want het vrouwtje vond het veel te warm om te rennen dus ik moest weer terug in mijn fietsmand. Ik kan je wel vertellen dat ik dat niet zo leuk vond. Maar we hebben onderweg wel veel mooie dingen gezien. Maar wil je meer weten over deze fietsroute en wat ik allemaal gezien heb, kun je het beste even kijken op de website van de Handbikegroep. En een ding is zeker ik heb mij deze dag netjes gedragen. Slim van mij he…! Dus ik mag van het vrouwtje volgende keer weer mee als mascotte. Als het goed weer is!
Pootje FemkeLees verder...
Fietsen in de Maasduinen
Dit weekend zijn we een stukje gaan fietsen in Noord-Limburg Het gebied waar we naar toe gaan noemen ze de Maasduinen. En ik mocht mee. Zuske bleef thuis bij Vincent want ze is te groot voor achterop de fiets te zitten en het is ook te ver lopen voor haar. Maar eerst moesten we een stukje met de auto rijden totdat we daar waren. Eindelijk zijn we er en ik mag eerst even mijn pootjes strekken. Wat was ik blij.... want als ik een tijdje in de auto lig worden mijn pootjes alleen maar stijf van. Na een paar kilometer gelopen te hebben langs de handbike moest ik in de fietsmand. Maar daar heb ik helemaal geen zin in dus ik begin lekker te janken. Zijn ze soms doof of zo? Het vrouwtje heeft geen aandacht voor mij. Na een tijdje mag ik dan eindelijk weer uit de fietsmand bij een hele grote waterplas. Dat is leuk en daar ontmoet ik ook een ander hondje Lizy we mogen samen even spelen. Maar ik mag jammer genoeg niet los. Het vrouwtje vind mij momenteel zó gek nu ik loops ben! Ja, ik vind nu alles op vier poten heel leuk en luisteren… daar heb ik nu al helemaal geen zin in. Eigenlijk doe ik nu gewoon waar ik zin in heb! En daar is het vrouwtje niet zo blij mee. En daarom moet ik aan de riem blijven. Nadat we een tijdje bij het water gespeeld hebben gingen we weer verder en kwamen we op de hei ook nog schaapskudde tegen. Het waren heel veel schapen maar er was er niet eentje die met mij wilde spelen beeeeh! Daarna moest ik weer in de fietsmand en ben weer lekker gaan janken. Ik kan het toch altijd proberen of dat ik mijn zin kan doordrijven en weer uit de mand mag! Maar toen..... werden het vrouwtje en het baasje ineens even heel boos op mij en ik kreeg een flink standje dat ik niet zo moest janken. Anders moet ik de volgende keer thuis blijven net als Zuske! Dus heb ik mijn bekkie maar dicht gehouden. Als protest ben ik ook maar in de mand gaan liggen en deed net alsof ik sliep. Na een half uurtje mocht ik nog een keer langs de handbike lopen. Maar gejankt en gezeurd heb ik niet meer, dus… ik luister af en toe toch nog een beetje! Lief van mij hé. Zijn jullie ook zo lief en luisteren jullie ook wel eens niet?
Pootje Femke
Pech
Afgelopen maandag was het de laatste keer dat Magda kwam voor de mijn cursus. Maar we stoppen niet hoor we gaan gewoon door met oefeningen. Ik durf nu inmiddels ook langs rioleringsputten te lopen. Maar ik heb weer een nieuwe oefening, nu moet ik los leren lopen langs de rolstoel. Want dat moet je kunnen met para agility. En niet alleen aan de rechterkant maar ook links van de rolstoel. Dus ik moet het verschil tussen rechts en links nu ook leren. Maar het vrouwtje durft mij op straat niet los te laten om te oefenen. En thuis op het gras is het een beetje vermoeiend. En op het schoolplein wat helemaal afgezet is mag het niet. Dus hebben we iets bedacht en ik en het vrouwtje zijn samen naar het tuindersbedrijf Knippenberg gegaan om te vragen of we daar mochten oefenen. En dat mag... wij blij! We hebben een grote loods en een gigantische plantenkas met een breed betonnen pad dat 400 meter lang is tot onze beschikking.
Volgende week gaan we daar oefenen want het vrouwtje doet deze week eerst nog mee met de fietsdriedaagse in Soerendonk dat door de Sint Jans gilde georganiseerd wordt. En ik…. ik ben boos want ik mag niet mee en moet bij het baasje blijven flauw hé. Ze zegt dat 27 graden voor mij veelte warm is, en ze fietst drie dagen de afstand van 60 kilometer en dat is dan te lang voor mij om achterop te zitten. En ik heb nog meer pech ik zou volgende week voor het eerst een ochtend naar Magda mogen voor Para agility. Maar dat gaat nu ook al niet door want ik ben vandaag voor de eerste keer loops geworden. Dus ik word nu langzaam een grote meid.
Pootje FemkeVlinders in mijn buik!
Deze week zou het vrouwtje van 27 t/m 31 juli aan de Twentse rolstoelvierdaagse mee doen. Maar mijn vrouwtje kon niet omdat het baasje een dag naar het AZM in Maastricht moest. Zaterdag voelde het baasje zich weer wat beter en hebben we de fietsroute voor de Handbikegroep middenlimburg voor gefietst die op 15 augustus wordt gereden. Deze keer moest ik bij het baasje voorop in de mand en dat was hoog vergeleken een vastframehandbike. Nu ging ik niet alleen vooruit maar ook van links naar rechts aan het stuur. Nou geen pretje hoor ik zit liever bij het vrouwtje achterop. Maar ik had niets in te brengen en anders kon ik thuis blijven. Maar het is een hele leuke fietsroute die uitgezet is. Maar.... ik mag nu nog niets verklappen want ook de leden van de groep komen hier wel eens een kijkje nemen. Ook ben ik voor het eerst in België geweest en daar kwamen we een hele mooie vlinder tegen die Spaanse Vlag genoemd wordt vanwege zijn mooie kleuren. En die ook zeer zeldzaam is in Nederland.
In het Jekerdal mocht ik ook weer een stukje lopen en zag een leuk hondje met de naam Toni. Ik heb natuurlijk meteen vriendschap gesloten en we mochten ook samen even spelen. Maar eigenlijk was het veel te warm om te spelen. Na een kwartiertje gingen weer verder en fietste weer terug naar onze auto waarna we naar huis reden. Toen we thuis aan kwamen liet het vrouwtje meteen Zuske uit maar ik mocht niet mee. Kwaad dat ik was! Ik heb ik wel al die tijd aan de poort zitten te wachten totdat ze terug waren. En toen ben ik in de fietsmand gaan zitten want nu was het mij beurt weer om weg te gaan. Maar… nee hoor! “ Jij bent heel de middag mee geweest” zei ze en ging naar binnen. Ik ben toen in de fietsmand gesprongen en was ook niet van plan om uit die fietsmand te komen voordat ik ook even weg mocht. Ik heb wel 15 minuten zitten gewacht totdat het vrouwtje het niet langer aan kon zien. Nu weet ik ook hoe ik mijn zin moet doordrijven hahaha! O ja, we hebben ook nog foto’s opgestuurd naar Toni en ik kreeg dit briefje terug:
Helemaal super !!!!!!Toni glimlacht nu van oor tot oor………en is volgens mij verliefd….. We zijn er erg blij mee…..en bedanken je baasje !!! Een fijn weekend nog..en het was leuk jullie te mogen ontmoeten !
een groet Toni
Ongeduldig
Vanmorgen werden we als iedere andere ochtend uitgelaten. Ik in het mandje achterop de handbike en Zuske loopt er langs. Maar ik had vandaag geen geduld want ik moest zo nodig. Het leek wel een eeuwigheid voordat we op de plaats van bestemming waren en waar ik dan eindelijk uit mijn mandje mag. Dus ik begon maar te jammeren en te zeuren zodat het vrouwtje en Zuske ietsje harder zouden gaan. Maar nee hoor, die twee houden precies het zelfde tempo aan. Dus maar op een andere manier proberen om aandacht te krijgen en ben ik op de tralies van de kap van mijn mandje gaan bijten. En daar werd het vrouwtje niet vrolijk van en kreeg ik ook nog eens een standje dat het niet mocht. Dus het enigste wat ik kon doen was afwachten. Eindelijk waren we bij de zandweg waar we altijd even los mogen lopen. Maar nee hoor mijn riem en die van Zuske werden niet los gemaakt. Wat nu !!! We hebben toch niets verkeerds gedaan? Maar…. toen zag ik wat er aan de hand was, er waren hele grote machines op de zandweg die het gras van de bermen weer kort maaien. Vrouwtje is daar wel blij mee want dan kunnen wij weer in de bermen poepen en niet op de zandweg waar het vrouwtje dan moet slalommen tussen onze drollen. Want in het buitengebied hoeven we onze drollen niet op te ruimen. Gelukkig zaten we aan de lange uitloopriem. Ook heb ik deze week een keertje helemaal naar huis mogen lopen. En dat is over een smalle drukke weg. Dus ik zat erg kort aan de riem en moet ik precies naast het vrouwtje lopen en opletten. Dat is moeilijk!!! Maar volgens Ria en Zuske doe ik het op de weg nog lang niet goed. Want ik draai mij regelmatig om om te kijken wat er achter mij gebeurd. En voor Zuske en het vrouwtje was dat heel vervelend. Ook stop ik bij iedere rioleringsput. Ik durf daar niet zo goed langs te lopen. Ze stinken en je kunt er met je pootjes tussen komen te zitten. Dus nu neemt Ria mij regelmatig apart mee waar ik langs rioleringsputten moet lopen maar als ik er dan goed langs loop krijg ik een koekje. Wat moet ik in mijn jonge leventje toch veel leren. Maar nu ga ik even uitrusten en ga lekker in Ria haar rolstoel liggen terwijl zij op de trippelstoel zit.
Pootje Femke
Training aan huis.
Ik mag voor de eerste keer mee met de Handbikegroep Midden-Limburg
Vorige week hebben we de route voorgereden voor 4 juli. Ik vond het toen eigenlijk niet zo leuk met al die regen. Maar zaterdag 4 juli scheen de zon dus wilde ik wel mee. Volgens Ria ben ik nu de mascotte van de Handbikegroep Midden-limburg. Wat dat inhoud is mij nog een raadsel! We zijn vanuit Venlo met 8 personen vertrokken. Dus ik had het wel druk met kijken om iedereen in de gaten te houden. Soms fietste we voor sommige personen te hard en als we dan moesten wachten kon ik even uit mijn mandje om mijn pootjes te strekken. Wel vervelend dat alle ogen op mij gericht zijn zodat ik geen streken uit kon halen. Maar wil je meer weten over deze fietsroute kijk dan even op de website van de Handbikegroep Midden-Limburg. Als mascotte betekend dat ik steeds mee mag en verder niets hoef te doen vind ik het prima!
Pootje Femke
Duke
Onze vriend Duke is overleden.
De vriendschap van een hond is een vriendschap voor het leven
voor een ander onbekend, hoeveel een hond kan geven.
Want ben je eens verdrietig, hij kijkt je dan zo aan
alsof hij zeggen wil "ik zal altijd naast je staan".
En als je dan weer vrolijk bent dan slaat hij met zijn staart
en blaft alsof hij tegen je zegt "dat hebben we weer geklaard".
Zo'n vriendschap is een wonder om te beleven
geen mens kan zoiets geven.
We zullen je missen Duke
Femke, Zuske, Ria en Steven
Training
Hallóó ik wil jullie even iets vertellen sommige lezers weten het al maar andere misschien nog niet. Zuske mijn grotere zus loopt altijd perfect langs de rolstoel en handbike. En als Ria bij een kruising over moet steken en stopt , stopt Zuske ook precies naast de rolstoel of bike. Ook kent ze verschillende commando’s zoals rechts en links, stoppen enz. En ze trekt nooit aan de riem hmmm nou behalve als ze een poes onderweg ziet. Dan vergeet ze even alles hoor, terwijl ik die juist heel leuk vind. En nu wil Ria dat ik ook beter langs de rolstoel ga lopen. En daarom heeft ze Magda gebeld en gaat Ria en mij volgende week wat dingetjes bijbrengen. Zodat ik ook goed langs een rolstoel leer lopen net als Zuske. Nu vind ik het zo leuk om met de handen van Ria te spelen terwijl ze rolt. Maar dat is gevaarlijk en kan ik tussen de spaken komen zegt ze. Dus dat mag ik helemaal niet. Maar als ik dat straks allemaal goed geleerd heb en goed luister heeft ze een verrassing in petto. Ik mag dan volgend jaar een keertje para agility proberen tenminste als ik het leuk vind. Maar eerst moet ik mijn oren goed gebruiken zei Ria. Dus dat ga ik proberen, maar het is ook zó leuk om ondeugend te zijn…..!
Pootje Femke
