Hallo mijn naam is Femke
Ik ben geboren op 2-12-2008 en ben familie van het Vlinderhondje. Dit is mijn plekje op het internet( ik weet niet wat het is maar mijn vrouwtje Ria zegt dat het leuk is? Op deze weblog ga ik proberen mijn al mijn avonturen te plaatsen. Natuurlijk wel met Foto’s en filmpjes. Ria maakt gebruik van een rolstoel en handbike en we gaan samen heel wat kilometers afleggen. Dus ik maak elke dag wel iets anders mee. En anders hebben mijn huisgenoten het baasje Steven en mijn grotere zus Zuske wel iets te vertellen. Daarom vind ik het leuk als jullie hier regelmatig even komen snuffelen en natuurlijk een reactie achterlaten. Aan de rechterkant bij de categorieën staan nog meer logjes en filmpjes van mij.
Pootje Femke
Druk aan het trainen.
De afgelopen tijd hebben we getraind met het springen over de hindernissen en door de tunnel lopen want dat vond ik nogal eng. Nu ben ik helemaal niet meer bang voor de tunnel kijk maar eens naar het filmpje. Volgende week gaan we oefenen met de slalom Maar momenteel heb ik een paar dagen rust want mijn vrouwtje doet weer mee aan de rolstoelmeerdaagse. En fietst dan drie dagen achter elkaar 30 km met de handbike. We zullen elkaar wel missen maar gelukkig blijft het baasje bij ons.
Pootje Femke
Weekendje weg
Dit weekend zijn we weer wezen logeren bij tante Han op de Veluwe. En wat hebben we genoten van de bossen en de hei. Een dag zijn we met de auto weg geweest naar de Flevopolder. Het Veluwe meer was te koud om te zwemmen maar heb daar wel muggen kunnen happen en naar mooie bootjes kunnen kijken. Ook waren er velden vol met bloeiende tulpen en kon het niet na laten om er doorheen te lopen! In het Landgoed Zwaluwenburg hebben we het mooie kasteel en in het omliggende park gewandeld. Binnen het landgoed liggen ook de tuin van Dokter Alfred Vogels maar daar stond nog geen kruiden in bloei dus zijn we verder naar de zorgboerderij gaan kijken. Wat lief de lammetjes zijn zo nieuwsgierig. Na het avondeten zijn we nog even naar een mooi beukenbos geweest. De volgende dag kwam voor mij de grootste verrassing: Mijn naamgenoot Femke met zoon Boris kwamen op bezoek. Nou, we hebben wat afgerend en gespeeld! Ik heb al die dagen zoveel gelopen en gerend dat ik ’s avond echt moe was en al vroeg ging slapen om ’s morgens weer fit te zijn.
Pootje Femke
Tussen de Wilde Boshyacinten
1-5-2012 Vanmorgen zijn we hier achter het huis in het bos uitgelaten. Maar toen Zuske over een stuk boomstronk sprong gebeurde er iets vreemds. Opeens ging ze zitten wat ze haast nooit doet en haar poten stak ze recht voor uit. Baasje en ik schrokken ons rot want ze wilde ook niet meer opstaan. Tja want Zuske is al op leeftijd en je weet het maar nooit er kan van alles gebeuren. Toen hebben we even gekeken wat er aan de hand was. We hadden het al snel gevonden wat er aan de hand was. Ze was boven op een lege eikel getrapt en de schil zat om een van haar tenen geklemd, niet het dopje hoor! Geen wonder dat ze geen stap meer wilde zetten. Nadat ze daar van verlost was huppelde ze weer vrolijk verder.
’s Middags zijn we met ze alle naar een bos in Duitsland geweest en heb ik voor fotomodel moeten poseren. Ik vind dat helemaal niet er want ik verdien er veel koekje mee. En zo heeft het vrouwtje weer veel mooie foto’s van ons.
Pootje Femke
Papillon Agilyty Fun Day
29-4-2012 zijn we naar de agility fundag geweest. Dat was een agility dag alleen voor Vlinderhondjes. ‘s Morgens al heel vroeg zijn we naar België gereden. We waren als eerste daar en even later arriveerde Mouse en ook Lyly en haar baasje. Wat was ik blij om haar weer te zien en we hadden dan ook meteen weer dolle pret. Ik rende dus achter Lyly aan en ineens rende ze door een tunnel en dat durfde ik niet. En dat had ze dan ook meteen door. Dus iedere keer als ik haar wilde pakken verdween ze daar in. Om 10 uur begon er een workshop agility waar het vrouwtje aan mee wilde doen. Nou voor mij hoefde het niet maar om het vrouwtje een plezier te doen deed ik toch mee ik had veel liever met Lyly gespeeld. Maar ik vond het ook leuk om met andere honden kennis te maken die ik nog nooit gezien had. Na de workshop mocht ik even spelen en mijn vrouwtje heeft ook nog even gefrisbeed met mij. Na de lunch begonnen de wedstrijden. En heb ik even aandachtig zitten kijken. Laat in de middag was ik aan de beurt. Mijn vrouwtje werd geduwd door het baasje van Lyly. Ik ben over alle hindernissen gesprongen. Door de tunnel met bochten vind ik toch nog eng en dat heb ik dus ook niet gedaan. Maar ik vond het toch erg leuk om te doen en mijn vrouwtje heeft ook heel erg genoten van de agilitydag. Dus voor ons is het voor herhaling vatbaar. En hopelijk durf ik dan ook door de tunnels.
Pootje Femke
Filmpje: Papillon Agility Fun Day
Met Chippy spelen
27-4-2012 kwamen Chippy en Maxie weer op bezoek. Chippy en ik beginnen steeds meer aan elkaar te wennen. Ze is nu niet meer zo bang van mijn harde geblaf. Ja, ik ben zo opgewonden onder het spelen en dat kan ik niet zonder te blaffen. Iedere keer werden er balletjes gegooid die wij dan gingen halen. We hebben ons wel geamuseerd en de vrouwtjes ook want die hebben weer heel wat afgekwebbeld. En intussen hadden de baasjes een paar foto’s gemaakt. Maxie is zo als altijd heel rustig net als Zuske en kijkt toe hoe wij ons uit sloven op het gazon in de tuin. Zuske is intussen binnen in haar nest gaan liggen en wil niet gestoord worden. Maar als ze de honden koekjes ruikt is ze er samen met Maxie als eerste er bij.
Pootje Femke
Sophienhöhe
Maandag 17-4-2012 had ik al snel in de gaten dat er wat ging gebeuren want vrouwtje pakte haar digitale fotocamera uit de kast en meestal gaan we dan op pad. En meteen werd ik op gepakt en in de auto gezet samen met Zuske. Waar zouden we nu weer gaan wandelen? Onderweg zag ik dat we richting Lago Laperlo gingen dus ik begon al te kwispelen en te piepen. Ook Zuske kwam overeind om te kijken of we er al waren. Maar bij de gebruikelijke afslag gingen we de andere kant op en dat was even een tegenvaller.
Eindelijk waren we op de plaats van bestemming en mochten we uit de auto. Ik rook allemaal vreemde geurtjes en zag ook viervoeters die ik nog nooit gezien had. Ook zag ik dat er een hele grote berg voor mijn neus stond en ik popelde om er op te klimmen. Eindelijk vertrokken we maar wat ging het vrouwtje toch traag naar boven ze leek wel een slak. Ondertussen kon ik dan wel takken of dennenappels zoeken en bracht die dan bij het vrouwtje of baasje zodat ze die dan weg konden gooien. En als ik een klein paadje naar boven zag gaan nam ik dat paadje. Maar dan werd ik weer meteen terug geroepen omdat die veel te steil bleken te zijn.
Op een informatiebord staat dat De Sophienhöhe een stortberg is en die ontstaan is door het storten van de deklagen in de bruinkoolgroeve Hambach. De Sophienhöhe ligt ten oosten van Jülich en ten noorden van de bruinkoolgroeve Hambach. De top van de berg ligt 583 meter hoger dan de bodem van de groeve, welke 293 meter diep is. De bruinkoolgroeve werd Hambach genoemd naar het nabijgelegen dorpje Hambach. De bruinkool wordt afgegraven door zogenaamde “Schaufelradbagger In 1978 werd al direct begonnen met het bebossen van de Sophienhöhe. Ook werd er een wandelwegennetwerk aangelegd. Tegenwoordig ligt er 70 kilometer aan wandelwegen op de berg. Na heel veel klimmen kwamen we dan uit eindelijk boven en wat een mooi uitzicht had je daar. Boven op de berg zijn we geen mensen en honden tegengekomen. Na wat eten en drinken gingen we weer berg afwaarts. Nou dat ging snel. Eenmaal in de auto ben ik meteen in slaap gevallen.
Pootje Femke
Het voormalige militaire Depo
Deze week zijn we weer eens in het Brachter Wald gaan wandelen. We hadden met Trixie, mijn naamgenoot Femke de York en Bambie afgesproken. Wat was ik blij om Trixie weer te zien maar andersom ook hoor. Het Brachter Wald is een voormalige militaire terrein waar de grootste munitie opslagplaats was van Europa. Eindelijk mochten we op het 1250 ha grote afgesloten gebied loslopen. De munitieloodsen zijn weg maar de zandheuvels die op dijken lijken staan zijn er nog steeds. En op die “dijken” die begroeid zijn met struikheide leven veel Zandhagedissen. Ik probeer iedere keer weer een hagedis te vangen maar tot heden is het mij nog steeds niet gelukt. Wat zijn die beestjes snel zeg. Soms moesten we opeens allemaal aan de riem. En eerst snapte ik er niets van waarom moet ik nu aan de riem?. Maar opeens zag ik waarom! Er liepen andere grote viervoeters rond die ze Damherten noemen. Dan kregen we ook iets lekkers en wat te drinken om onze aandacht af te leiden. Nu weet ik het zeker voor mij mogen er overal wel Damherten lopen. Wat zijn we weer verwend die middag.
Pootje Femke
Een dagje naar kapellen
Het is alweer een weekje geleden dat we naar de agility wedstrijd van Lyly zijn gaan kijken. Toen we daar aankwamen was ik toch even wat nerveus en zat bij het vrouwtje op schoot te rillen. Maar toen ik eenmaal door had dat er niets engs ging gebeuren was ik ook zo gerust gesteld. Er was een groot grasveld met allerlei hindernissen. Ik zou daar allemaal lekker omheen rennen maar blijkbaar is het de bedoeling om overal overheen te springen. Ja,…….. nu begint het mij te dagen toen ik nog klein was heb ik dat ook wel eens gedaan. Natuurlijk heb ik Lyly goed aangemoedigd bij haar wegstrijd. Wat is ze snel voor zo’n klein hondje. Er waren die dag veel leuke hondjes hoor! Heel veel grote en middelmaatjes maar ook kleintjes en verschillende van mijn soort met lekkere geurtjes. Zoals de kleine Sem. We kennen hem al vanaf zijn geboorte en het was leuk om hem daar tegen te komen. Laat in de middag had Lyly nog een wedstrijd. Ze is vierde in haar klasse geworden en dat voor de tweede wedstrijd knap he! We zijn dan ook heel trots op haar en haar baasje. Ze doen het tenslotte samen. We hebben ons ook geen minuut verveeld en erg genoten van die dag. Dus willen we Lyly en haar baasje nog eens bedanken voor deze leuke dag. Op de terugreis heb ik dromend met pootjes getrappel op de schoot gelegen. Zijn jullie ook wel eens hondsmoe na zo’n dag?
Pootje Femke
Genieten van het mooie weer
Wat hebben wij genoten van het mooie weer. En we zijn natuurlijk veel buiten geweest. En tijdens een wandeling bij de oude steenkolenbergen kon ik weer eens lekker pootjebaden. Het is zo heerlijk om stokjes en andere rotzooi uit het water te vissen. Dus hebben het baasje en vrouwtje weer volop foto’s van ons gemaakt. Kijk maar eens naar de foto slideshow.
Pootje Femke
Het Veen
Iedere dag mogen we een paar keer gaan wandelen maar nu het mooi weer is gaan we veel langer op stap. Want dan krijgt het vrouwtje het niet zo vlug koud. Zo zijn we deze week naar het Veen geweest. Dat is een natuurontwikkelingsgebied van 9 ha. Het grenst aan het Duitse natuurgebied de Lüsekamp en het Elmpterwald. Tot 2005 was het nog een landbouwgebied met akkers en weilanden. Door het afgraven van de bovenste voedselrijke teeltlaag kunnen planten die op voedselarme grond voorkomen zoals Struikheide, Grasklokje, Zandblauwtje en andere planten weer een kans krijgen om te groeien. Ook zijn er modderige plekjes waar het kwelwater naar boven komt. Heerlijk om daar doorheen te lopen. Nu is de bodem nog redelijk kaal dus kan ik de verse konijnenkeuteltjes nog gemakkelijk vinden. Ik moet dat altijd heel stiekem op eten want anders wordt er weer op mijn gemopperd. Ik houd mijn verslag nu heel kort want het is buiten zo fijn dat ik niet lang binnen blijf zitten. Dus tot de volgende keer.
Pootje Femke
Meerlebroek
Donderdag 15 maart wat was het een heerlijke lente dag. En wat was het overal druk met wandelaars en fietsers. Dus besloten we om eens ergens te gaan wandelen waar het niet zo druk was. De keuze viel op het Meerlebroek en daar in de buurt woont ook Trixie. Dus heeft het vrouwtje even daar naar toe gebeld en gevraagd of ze ook zin hadden om mee te gaan wandelen. En ja hoor toen we daar aankwamen stonden Trixie en haar vrouwtje al klaar. En ook de buurhondjes van Trixie wilde graag mee gaan. Bambi een Chihuahua en Femke een Yorkshire terrier. Eenmaal in het buitengebied mochten we los en wat denk je: Bambie wilde even de boel regelen en pakt Zuske in de flanken. Dus er werd meteen ingegrepen door zijn vrouwtje en hij moest meteen weer aan de riem. Wat denkt hij wel om zomaar mijn grote zus te pakken!. Gelukkig was de beet met dat kleine bekkie niet door. Ik heb hem verder heel de wandeling ontweken maar heb met mijn naamgenootje Femke en Trixie veel gerend. Ook heb ik even een frisse duik genomen in het heldere water. Het was een beetje fris maar de zon scheen toch lekker en was zo weer opgedroogd.
Pootje Femke.
Nog twee wandelingen
Deze week was het redelijk weer dus hebben we ook een smokkelroute gelopen waar we de even de grens over zijn gestoken. Wat hebben we ons weer eens lekker uitgesloofd. Heuvel op en heuvel af in de bossen van de Luzenkamp. Ook hebben we die middag een grote onderkaak van een Wild Zwijn gevonden maar erg lekker was die niet.
Vrijdagmiddag hebben we nog een grote ronde door de Melicker Ohé gelopen. Dat is toch een flinke tippel van 7 km en dat lopen wij viervoeters ook nog eens dubbel. Als we de houten brug van het riviertje de Roer over zouden gaan moeten we altijd even aan de riem. Maar Lyly had natuurlijk de schapen in de wei zien staan en vond het veel leuker om daar eens kennis mee te gaan maken. Ze is dan wel goed om overal onder en tussen door te kruipen. Maar ze had er niet opgerekend dat er wel eens stroom op kon staan. En ja hoor… opeens een merg en beengejank! Ze raakte de stroomdraad aan. Ik zelf heb ook al twee keer kennis gemaakt met een flinke schok van de stroomdraad dus ik blijf er voortaan wel respectvol uit de buurt. Terugkomen durfde de jankende Lyly niet dus heeft het baasje haar over het schapenraster getild. Ik denk dat Lyly dat nu ook niet vlug meer zal doen want het doet echt pijn hoor. ’s Avonds is Lyly weer door haar baasje opgehaald maar ik mis ze wel hoor. Via de mail hou ik wel contact met haar en hebben afgesproken om haar binnenkort weer te zien. Dus kom regelmatig terug op mijn site om te snuffelen.
Pootje Femke
4-3-2012 Lyly op vakantie.
Eindelijk is het dan zover. Lyly is er weer en wat waren we blij toen we elkaar weer zagen. Zelfs Zuske kwam even haar nest uit om Lyly en haar baasje te begroeten. Dus nu genieten we er weer van om lekker samen te spelen en te ravotte. Zo zijn we gisteren 7-3-2012 een middagje weg geweest. Onderweg naar De Lange Vlieter kwamen we langs kasteel Horn en zijn daar ook even in het park gaan kijken. Er stonden nog veel sneeuwklokjes te bloeien. Daarna zijn we weer verder gereden naar De Lange Vlieter en hebben de auto geparkeerd bij de Sint Lindertmolen. Vlakbij de molen zag ik een heel groot water maar we mochten er jammer genoeg niet in om pootje te baden. Ze noemen het De Lange Vlieter en het is een voormalig grindgat dat gebruikt wordt als reservoir voor de drinkwatervoorziening. Sinds mei 2002 wordt door Waterleiding Maatschappij Limburg drinkwater geproduceerd uit Maaswater. Het opgepompte water verblijft gemiddeld een jaar in de 120 ha grote grindplas staan. Maar even verder kwamen we langs het Vloasven en toen we dat zagen waren we door het dolle heen en Lyly zat al meteen in het water en ik dus ook. Maar het water was nog wel koud hoor. Toen zijn we weer verder gelopen en kwamen bij de Tuspeel en ineens was Lyly aan de andere kant van het gaas. En ze heeft mij nu ook geleerd hoe ik dat moet doen. Maar terug viel niet mee want in zocht steeds een te klein gat uit waar ik niet door paste dus was toch wel een beetje in paniek. Tijdens de wandeling hebben Lyly en ik ons eigen zo uitgesloofd en gerend dat onze tongetjes haast op de grond lagen. Toen we weer bij de auto terug kwamen voelde ik eigenlijk pas hoe moe ik was. Want Lyly en ik hebben dat stuk toch wel vier keer op en neer gelopen en gerend. Zuske is zoals altijd veel verstandiger en op het laatst had ze nog energie voor een sprintje. Maar dat was voor ons iets te hard. Dus we hadden het nakijken.
Bekijk ook éven de foto's in onze fotoslideshow
Pootje Femke.
De Knobbelzwaan
Gistermiddag zijn we even naar Lago laperello in Duitsland geweest. Heerlijk allemaal weer nieuwe geurtjes. En vooral de eendenpoep vind ik heel interessant. Terwijl ik langs de waterkant loop te snuffelen hoor ik mijn vrouwtje roepen en dacht nog: ”Vrouwtje maak je niet zo druk want ik ga dat koude water nu niet in”. “Maar in mijn ooghoek had ik wel een groot wit drijvend ding voorbij zien komen maar opeens ………… CCCCHHHHGGGG….. komt er een nog zo’n luid sissend wit geval op mijn af stormen. Dus ik schrok vreselijk ik wist niet hoe vlug ik bij mijn vrouwtje moest komen. Had ik dan toch maar naar haar geluisterd! Ook heb ik nu wel een beetje respect voor de Knobbelzwanen!
Pootje Femke
Lyly is vandaag geslaagd
Mijn kleine vriendinnetje Lyly doet al een tijdje aan hondensport namelijk agility. Ik zou dat ook heel erg graag doen met mijn vrouwtje maar jammer genoeg gaat dat niet. Maar we vinden het wel leuk dat Lyly agility kan doen met haar baasje. En ze is vandaag geslaagd voor haar Tab. Ze heeft nu nog een hele volle week om bij te komen en lekker uit te rusten want ...........volgende week zie ik haar weer en kunnen we fijn weer samen weer. Ik kan nu al niet wachten.
Pootje Femke
Branky op bezoek
Wie onze weblog volgt kan zich misschien nog wel herinneren dat we op de wandeling van 11-11-2011 in Sint Joost zijn gewaarschuwd door een man omdat er een bijt incident was geweest tussen drie honden. Er werd ons ook verteld dat het hondje net op weg was naar de dierenkliniek met de vraag of het hondje het zou overleven. Dus wij zijn toen omgedraaid en ergens anders gaan wandelen. Maar toch is dat hondje niet uit onze gedachten geweest want dat mij of Zuske ook kunnen overkomen als we daar een paar minuten eerder waren geweest. En we hebben ons dikwijls afgevraagd hoe zal het met dat hondje zijn? En op een dag kregen we via deze weblog een e-mailtje binnen. Het was het vrouwtje van dat hondje en zijn naam is Branky. Hij was gelukkig herstellende van zijn wonden en heeft heel veel geluk gehad dat hij er nog is. Nu 3 maanden later hebben we met hem kennis kunnen maken. En hij bracht een grote zak met koekjes voor Zuske en mij mee. En dat lusten we wel mmm lekker smullen. En wat is hij knap zeg !!!! Ik begin te blozen!! Hij is een kruising Golden retriever met een Kooikershondje en is groter dan mij en kleiner als Zuske. Natuurlijk moesten het baasje en het vrouwtje ook even met Branky knuffelen maar dat vond ik niet zo leuk. Maar jaloers was ik niet hoor uhum..... Ik dacht dat ik een knuffelend schoothondje was maar Branky is wel drie keer zo erg. Nadat de twee voeters de koffie en thee op hadden zijn we gaan wandelen. Maar Branky had helemaal geen tijd voor mij en Zuske. Hij was druk bezig met allemaal nieuwe geurtjes op te snuffelen. Ik heb nog geprobeerd om hem uit te dagen en dat lukt mij een klein beetje. Misschien dat hij volgende keer wel met mij wil spelen. Maar we zijn heel blij dat het goed gaat met Branky en zijn vrouwtje.
Pootje Femke
Vakantie oppas
Tante H. had aan ons gevraagd of we een paar dagen op Jaapie konden passen. Hoewel kater Jaapie niet voor de poes is kunnen wij dat natuurlijk wel. Maar Zuske en ik lopen er meestal met een hele grote boog omheen. Dat oppassen is dan ook meteen een vakantie voor ons en het is daar altijd leuk. Toen we bij Jaapie aankwamen lag er nog sneeuw en koud dat het die dag was! Zelfs ik had geen zin om lang buiten te spelen! Maar we zijn toch een middag naar het ijs geweest want daar was ik nog nooit op geweest. Het was op een gracht van Kasteel de Essenburgh. Maar echt leuk vond ik het ijs niet. Er waren van die akelige luidruchtige mensen die heel hard over het ijs zoefden. Ondanks dat Zuske haar jasje aanhad stond ze maar zielig te bibberen. Volgens mij is Zuske aan een winterslaap bezig want ze ligt het liefst in haar warme bed. Dus zijn we naar een dik uurtje weer naar huis gegaan. Na zo’n koude wandeling smaakt een gedroogde pens bij de warme houtkachel naar meer. Verder zijn we niet veel weg geweest want voor het vrouwtje is het zwaar fietsen door de sneeuw. Maar we hebben ons toch goed vermaakt hoor. We hebben vooral veel dieren in de tuin gefilmd en gefotografeerd door het raam. Spannend hoor al die beestjes voor het raam. Ik vond het wel jammer dat ik niet alles mocht weg jagen want dat had ik dan weer heel leuk gevonden.
Pootje Femke
Link filmpje
Mooi genezen
Vanwege de vele ongeruste berichtjes van enkele trouwe lezers laten we even een foto zien hoe het nu met de poot van Zuske is. Inmiddels is de schaafwond van Zuske weer mooi genezen al is het nog wel een kale plek. Maar er groeien zelfs alweer wat haartje op.
Zuske heeft een schaafwond
Zoals altijd gaan Zuske en ik ’s morgens even de tuin in om alles te inspecteren. Maar opeens huilde Zuske en wilde weer naar binnen. Omdat Zuske zo aan haar achterpoot aan het likken was werd er even naar gekeken en ontdekte we dat ze een grote schaafwond had. Dus daar werd meteen zalf opgesmeerd. En die zalf is zo vies zodat ze er niet meer aan blijft likken. Nu mag ik ook niet meer op de bevroren sneeuw in de tuin lopen. Maar om mij te verrassen werd er vandaag het balletje aan het touwtje weer opgehangen. Kijk maar eens op het filmpje. (filmpje.)
Pootje Femke
Sneeuwpret
Hiep hiep hoera er ligt weer sneeuw. Ik vind dat zo leuk maar mijn vrouwtje minder. Niet omdat er sneeuw ligt hoor. Maar omdat ik heel de dag aan de achterdeur sta te zeuren om buiten te spelen. Ik vind sneeuw zo leuk maar als ik 10 minuten buiten ben word ik weer jammer genoeg weer binnen geroepen. Flauw hé. Ik zou het liefst heel de dag in de sneeuw spelen jullie ook?
Pootje Femke
